เรื่องของเกียว
เรื่องของเกียว เป็นนิทานมหากาพย์ของเวียดนาม ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์งูเยน ตู (Nguyễn Du) โดยต้นฉบับถูกเขียนขึ้นด้วยตัวอักษร เชอร์ โนม (Chữ Nôm) ซึ่งเป็นตัวอักษรแบบจีนที่ถูกยืมมาใช้ในการภาษาเวียดนาม
เชื่อกันว่าพล๊อตเรื่องของ “เรื่องของเกียว” นั้นเป็นการเลียนแบบมาจาก “เรื่องของจิน (金雲翹, The Tale of Jin) ซึ่งเป็นนิยานจีนที่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้เขียน แต่ว่าเขาใช้นามปากกาว่า ชิงซิน ไคเหริน (青心才人, Qingxin Cairen) เรื่องของจินนี้ได้รับความนิยมมากในเวียดนามยุคนั้จึงทำให้มีการแต่งนิยายเรียนแบบพล๊อตเรื่องขึ้นมา
เนื้อเรื่อง
เรื่องของเกียว เกิดขึ้นในช่วงของจักรพรรดิเจียจิ้ง แห่งราชวงศ์หมิง (Jiajing Emperor, Ming China)
ว๋ง ตุย เกียว (Vương Thuý Kiều) เป็นหญิงสาวสวย และยังฉลาดมีไหวพริบ มีการศึกษา เธอมีชายที่หมั่นหมายกันไว้แล้วชื่อว่า คิม ตรอง (Kim Trong)
เกียวมีน้องสาวชื่อ ว๋ง ตุย วาน (Thuý Vân) และน้องชายชื่อ ว๋ง กวน (Vương Quan)
ตอนเทศกาลเชงเม้ง เกียวและครอบครัวได้เดินทางไปไหว้สุสานบรรพชน และได้เดินผ่านสุสานของ ดัม เตียน (Đạm Tiên) ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นนักแสดงมากฝีมือแต่มีชีวิตที่เศร้าโศก พบเจอแต่เรื่องร้ายๆ ซึ่งไม่มีใครคาดคิดว่าชะตากรรมคล้ายกันนั้นจะมาเกิดกับเกียวเช่นกัน
อยู่มาวันหนึ่งครอบครัวของเกียวถูกใส่ร้ายจากพ่อค้าผ้าไหมที่เคยธุรกิจกับครอบครัวเธอ จนรัฐบาลริบทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านไป พ่อและน้องชายของเกียวก็กำลังจะถูกจำคุก
เพื่อช่วยพ่อและน้องชายให้ออกจากคุก เกียวยอมเสียสละตัวเองโดยขายตัวเองกับชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ชื่อ หม่า โดยที่เกียวไม่รู้ว่าหม่าเป็นพวกแมงดา หม่าข่มขืนเกียว แล้วบังคับเกียวให้เธอไปเป็นโสเภณี ในซ่องที่เป็นของมาดามตู้ (Madam Tu)
เมื่อเกียวเข้าไปอยู่ในซ่อง เธอปฏิเสธที่จะให้บริการกับแขกและพยายามที่จะฆ่าตัวตาย มาดามตู้จึงได้วางแผนหลอกเกียว โดยไปเพลย์บอยหนุ่มหล่อคนหนึ่งชื่อว่า So Khanh ให้เข้ามาตีสนิทกับเกียว ในที่สุดเกียวก็ถูกหว่านล้อมจนยอมที่จะเป็นโสเภณีในซ่องของมาดามตู้
มีผู้ชายมากมายมาใช้บริการความสวยของเกียว จนกระทั้งเกียวได้เจอกับตุ๊กซินห์ (Thúc Sinh) เขาติดใจเกียวมาก จนกระทั้งใช้เงินซื้อเกียวออกมาจากซ่องทั้งๆ ที่ตนเองมีภรรยาอยู่แล้ว ชื่อฮวน ตื้อ (Hoạn Thư) โดยฮวนตื้อภรรยาของเขาเป็นถึงลูกสาวของนายกรัฐมนตรี
เมื่อฮวนตื้อรู้เรื่องของสามีกับเกียว เธอก็โกรธมากและสั่งให้คนไปจับเกียวมา และบังคับให้เธอกลายเป็นทาสทำงานอยู่ภายในบ้าน ตุ๊กซินห์เมื่อพบว่าเกียวเป็นทาสอยู่ในบ้าน เขาก็ไม่กล้าที่จะทำอะไรเพราะเกรงกลัวภรรยา
ต่อมาเกียวถูกสั่งให้ไปทำการคัดลอกพระสูตรในวัดแห่งหนึ่ง เกียวจึงถือโอกาสหลบหนีจากการเป็นทาสของฮวน ตื้อ แต่ว่าเกียวได้ขโมยระฆังทองและฆ้องเงินจากวัดมาด้วย เกียวหนีไปยังวัดแห่งหนึ่งและแม่ชีซัก ตูเยน (Giác Duyên) ได้ให้ที่พักพิงแก่เธอ แต่ว่าเมื่อแม่ชีรู้ว่าเกียวได้ขโมยของมีค่าทางศาสนา แม่ชีจึงไม่กล้าให้เกียวอยู่ด้วย แม่ชีก็ได้ส่งให้เกียวไปอยู่ที่บ้านของมาดามตู๋ บาก (Tú Bạc) เพราะคิดว่าเป็นสถานที่ปลอดภัยกว่าอยู่ที่วัด แต่แม่ชีกลับไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วมาดามตู๋ บาก ก็เป็นเจ้าของซ่องเหมือนกัน เกียวจึงกลับสู่วงจรการค้าประเวณีอีกครั้ง
ต่อมาภายในซ่องของมาดามตู๋ บาก เกียวได้พบกับนายพลเต๋อ ไห่ (Từ Hải) ซึ่งเป็นผู้นกลุ่มกบฏที่ยิ่งใหญ่ เกียวกับนายพลเต๋อ ไห่ จึงได้แต่งงานกัน ซึ่งทั้งคู่อยู่ด้วยกันนานกว่าห้าปี ระหว่างนี้กองทัพของนายพลเต๋อ ไห่ ก็ยึดครองดินแดนมาได้เป็นจำนวนมาก จนสามารถสถาปนาอาณาจักรเต๋อ ไห่ ขึ้นมา
แต่ว่าต่อมาเกียวถูกหว่านล้อมโดยนายพลโห ตัน เฮียน (Hồ Tôn Hiến) ให้กล่อมให้สามีของเธอยอมวางอาวุธแล้วจะได้รับการอภัยโทษ ซึ่งเมือสามีของเกียวยอมทำตาม นายพลโหตันเฮียนก็ส่งกองทหารบุกอาณาจักรเต๋อไห่ พร้อมกับสังหารนายพลเต๋อไห่ด้วย
เกียวเสียใจมากจึงได้คิดฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงไปในแม่น้ำฉินตาง (Qiantang River) แต่ว่าแม่ชีชักตูเยนมาช่วยเธอเอาไว้ได้อีกครั้ง
ต่อมา คิม ตรอง คนรักคนแรกของเกียว ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นข้าราชการแล้ว เขาให้การช่วยเหลือพ่อแม่ของเกียวด้วยการหาบ้านให้พวกเขา และก็ได้ออกตามหาเกียว จนได้มาพบกับเกียวที่วัดของแม่ชีชักตูเยน
เกียวจึงได้กลับไปอยู่กับพ่อแม่และคนรักเก่า เกียวแต่งงานกับคิม ตรอง แต่ว่าไม่มีความสัมพันธ์ทางร่างกายต่อกันเพราะเธอมองว่าความบริสุทธิ์และคำมั่นสัญญาที่เคยให้กันไว้ผ่านไปแล้ว